Worlds'deki çeyrek finallerden öğrendiklerimiz

tarafından gönderildi 2026-06-04

2018 League of Legends Dünya Şampiyonası'ndaki şok edici çeyrek final aşamasının üzerinden neredeyse bir hafta geçti. Üç LCS takımının yarı finalde olduğu ve hiçbir Kore takımının hayatta olmadığı gerçeğini sindirmek için birkaç günümüz vardı. Ancak şunu kabul edeceğiz: Bunun doğru olduğuna inanmak hâlâ biraz zor.

Ama olan buydu. Profesyonel League of Legends'ın yerleşik hiyerarşisine değişim geliyor ve geriye kalan dört takım tarafından yönlendiriliyor. Nefes almak için birkaç gün kaldı, şimdi daha fazla yenilik yapan ve finale giden ilk takım olmak için birbirlerine karşı umutsuz bir yarış içindeler.

Şimdiye kadar ne öğrendik? bu yıl geçmiş yıllardan farklı mı? Ve dört yarı finalist bu hafta sonu yapılacak maçlardan hangi dersleri alabilir? Buraya gelmemiz açısından çok önemli olduğunu kanıtlayan dört önemli dersi inceledik.

Şüphesiz, kendilerine güvenen ekiplergeçen hafta kazandı. Bu güven kendini birçok şekilde gösterebilir. Bir orta koridor oyuncusunun, mücadele ederken ormancısının ve desteğinin arkasını kollayacağına güvenmesi gibi, Fnatic'in Rasmus “Caps” Winther'ın yapabildiği gibi. Veya G2'nin 1-3-1'e bölünmüş itme stratejisine nasıl güvendiği, Royal Never Give Up'ın inancının kuruyarak League of Legends tarihindeki en büyük sıkıntılardan birine nasıl yol açtığı.

Bu güven bile gelebilir. Cloud9'un aniden ormancı Dennis “Svenskeren” Johnsen ile en iyi olduklarını keşfederek bu yıl Worlds'ün en iyi hikayelerinden birine yol açması gibi beklenmedik görüntülerden. Haritayı okuduğuna ve ekibin kontrolden çıkmasına yardımcı olmak için bir tarafı diğeriyle nasıl takas edeceğine güvendiler.

Güven güçlü bir şeydir. Oyuncuları daha iyi olmaya, asla mümkün olmadığını düşündükleri sonuçlara ulaşmaya motive eder. Bir bölgeyi taşıyacak kadar güçlü bir inanca dönüşür. Kalan dört takımın temsil ettiği her şeyin temeli budur.

Güven, en derin düzeyde takımların ve oyuncuların değişmesine olanak tanır. Birinin "yanılmışım" demesine yer açar ki bu önemli çünkü herkes bir noktada yanılıyor. Kendine güvenen takımlar bunu anlıyor ve aniden ve birbirlerine tamamen güvenerek rotalarını değiştirmeye hazırlanıyorlar.

Geçen hafta sonu en kötü mağlubiyet yaşayan iki takım, LCK'den KT Rolster ve LPL'den RNG, ikisi de aşırı inatçılıktan mustaripti. RNG, her şeyi yıldız ADC Jian “Uzi” Zi-hao'ya koyan bot-şeritli Lucian stratejisinden vazgeçmeyi reddetti. Uzi, oyun tarihinin en iyi oyuncularından biridir. Ancak bir yıldan fazla bir süredir RNG, Uzi oynamadığında bile hayatta kalabilecek kadar derin ve stratejik olarak esnek bir kadro geliştiriyordu. Bu yıl güçlerinin bu olması gerekiyordu. Bunun yerine, zorlama geldiğinde, RNG geçmişte başarısız olan aynı Uzi merkezli stratejilere geri döndü.

KT ayrıca alt koridor metasına yaklaşımlarında da hata yaptı.Kim “Deft” Hyuk-kyu için Kai'Sa'nın en iyi şampiyonlarından biri olmamasına rağmen inatla bağlı kaldılar. İşleri değiştirdiklerinde çok geçti - IG zaten iki oyun kazandı, bu da herhangi bir KT hatasının elenmesiyle sonuçlanacağı anlamına geliyordu. Bu hata, sondan bir önceki beşinci oyunda, IG'nin tüm seriyi yakalayamayan Xayah'ı fırlayıp seriyi sonlandırdığında geldi.

Daha ilginç yönlerden biri KT vs. IG serisinin en önemli özelliği, IG'nin tüm olay için kırmızı tarafta olduğu gerçeğiydi. Bir takımın kırmızı taraf kazanma oranı, uzun zamandır gerçekten ne kadar iyi olduklarına dair bir barometre olmuştur. RNG ve Afreeca Freecs, çeyrek finallerde kırmızı taraf seçmelerini kötü bir şekilde ele geçirdi ve bunun için pahalıya ödedi.

Dünyanın en iyi takımları, mavi tarafa göre daha düşük bir galibiyet oranına rağmen, kırmızı tarafın, düzgün kullanılmış. Kırmızı taraf takımı dikkatli bir şekilde yasaklarsa, ikinci için iki güç seçimi kaydedebilir veTaslakta üçüncü sırada yer alırken, mavi taraf takımına sadece bir seçimden (ilk olanı) vazgeçti. Ve kırmızı taraf takımları, yine taslağın düzgün bir şekilde yürütüldüğünü varsayarak, istedikleri zaman karşı seçim yapabilir.

IG, KT'ye karşı oynadı. Solo şeritleri acımasızca seçtiler ve hemen hemen her istediklerini elde ettiler. KT'nin etkileşimli bir bilgisayarla hibrit Kai'Sa'yı çalıştırma konusundaki ısrarı göz önüne alındığında Xayah'ın gücünü fark ettiler. KT mavi tarafta bocalarken, kırmızı taraf stratejilerinin işe yarayacağına güvendiler ve kaybetmeden önce daha iyi solo koridor eşleşmeleriyle birkaç oyun kazandılar çünkü beşinci oyunda sinirlerini kaybettiler.

Yıllardır Kore takımlarının böyle durumlarda sinirlerini kaybetmeyeceğine güvendik. Kazanan performanslar sergilemek için bazen muazzam ihtimalleri aşan SK Telecom T1 gibi isimler tarafından performanslarla karşılaştık. SKT, geçen sezon finalini Samsung Galaxy'ye kaptırırken bile buna pek inanmadık.konfeti yağmaya başlayana kadar kaybetmişlerdi.

Ancak kt ve RNG'nin boğulduğunu söylemek, geçen hafta sonu olanların hakkını vermiyor. Basitçe dışlanmışlardı. G2, kadroda güçlü performanslar elde etti ve son oyunda sadece RNG'yi vurdular. Cloud9, çaylak destekleri ve üst koridor oyuncularından keskin ormancılık ve mükemmel oyunla Afreeca'nın içini boşalttı.

Lig uzmanları yıllardır Kore takımları ile dünyanın geri kalanı arasındaki farkın genişleyip daralmadığını tartışıyor. Bazı yıllar, 2016 gibi, boşluk bir uçurum gibi geliyor. Diğer yıllarda, geçen yıl olduğu gibi, ekiplerin birbirine yaklaştığını hissedebilirsiniz.

Şimdi mi? Boşluk da gitmiş olabilir. Kore takımları bireysel ve takım düzeyinde otomatik olarak dünyanın en iyisi sayılmak için çok fazla hata yapıyor. Ve artık Batılı ve Çinli takımlar çeyrek finallere büyük yetenek açıkları getirmiyor. Kalan tüm oyuncular ciddi şekilde oynayabilir. Bazıları diğerlerinden daha tutarlıdır, ancakdoğru gün, doğru miktarda güven ve inançla, herhangi biri Dünya Şampiyonasını kazanabilir. Ve bu yıl öğrendiğimiz bir numaralı şey de şu: Herkesin Worlds kazanabileceği.